انبه خشک
پرتقال تامسون خشک
سیب خشک
بعضی از رازها رو نباید عوض کنی، فقط باید اجازه بدی که آفتابِ روزگار کارش رو کامل کنه.
سیب خشک همینه باباجان؛ میوهای که غرورش رو زیر نور آفتاب حفظ کرده، آبش رفته تا فقط اصالتِ طعم و عطرش بمونه. نه شیرینی مصنوعی میخواد، نه رنگ و لعابِ فریبنده. یه لقمهش، عقل و اندازه رو بهت برمیگردونه و دلتو از شلوغیای دور و بر آروم میکنه. وسط حجره، یه تیکهش رو با یه استکان چای بخور، تا یادت بیاد که جنس خوب، نیازی به بزک نداره و برکت همیشه توی سادگیه. این سهمِ تو از یه حالِ خوبِ تمام عیاره.
موز خشک
هر میوهای یه سفری داره باباجان. موز، سفرش دور و درازه، اما هنر ما اینه که اون سخاوتِ جنوب رو بیاریم تو دلِ حجرهمون. موز خشک یعنی زورِ پاکِ طبیعت تو یه لقمهی کوچیک. این نه از اون انرژیزاهای بازاریه که دلت رو بلرزونه، نه از اون شیرینیهای الکی؛ این عصارهی قندِ حلاله. همون قوتیه که وقتی وسط روز کارت گره میخوره، بهت یه تلنگر میزنه که جون بگیر و سَر بلند کن، بدون اینکه حس سنگینی رو دلت بذاره. این خوراکِ یه رفیقِ مشتی و اهل زحمته که تن و جونش رو با اصالت سیر میکنه.